ŞİİRLER VE SİZLER

 

CEVHERİN TAŞIDIĞI YOLCU ...........! İlk anda toprağa sordu sığ akıl, "Seni ayakta tutan şu gövden midir?" Toprak sustu, lakin çöldeki her bir çakıl Dedi: "Su olmasa bu gövde bir kül müdür?" Zarfı heybetli sanır fani gözümüz, Makamı, eti, kemiği bir kale bilir. Oysa girdaplar ummanında tek özümüz, Arkamızdan bizi sarmalayan o gizli eldir. İnsan kibirle yürür şu fani handa, "Cevheri ben taşırım sırtımda," sanır. Bilmez ki sarsıldığı o çetin imtihanda, Onu ayakta tutan o görünmez unvandır. Kozmosun bağrında bir gölgeyiz sadece, Karanlık uzayda savrulan üryan bir form. Bizi havada tutan o derin bilmece, İçimizdeki sudur, ruhumuzdaki kadim norm. Ne zaman ki taşlar üst üste dizilir sükûnetle, Ve insan üryan gerçeğiyle yüzleşir o an; CEVHERİN TAŞIDIĞI YOLCU ...........! Anlar ki toprak, yorulur da en nihayetinde .... Cevherdir insanı sonsuzluğa taşıyan...... Yolu kadim kutsal kılan, YOLCUNUN TAŞIDIĞI ve ONU, YOLCUYU TAŞIYAN CEVHERDİR, CEVHER .... Der tevazu eri ve büyüdükçe, küçülmenin gerektiği erdemine eren yolcu .... Cevherin taşıdığı yolcudur, insan .... CEVHERİN TAŞIDIĞI YOLCU .........! Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ / İSYANİ Immenstaad / Almanya 03 / 10 / 2026 - Cumartesi Saat ; 17_50