ZÜMRÜDÜ ANKAM .....,

'' - Kuzgunun yavrusu, kendine şahin görünür ...! '' misali ....
Sen, vazgeçilmezim, gönül sultanım, ilahem, ecem oldun ...
Kusur konduramadım, dilim varmadı asla ama asla, kelam edip ...
Toz konduramadım ...
Kem söze, seni üzecek laf etmelere ....
Hüzünde savrulmana, hiçbir zaman gönlüm elvermedi ....
Nankörlüklerini yok saymaya ve kibrini göz ardı etmeye meyille ..
Bana hayatın lütfu, hayatın ve evrenin armağanı sayıp ..
Senliliğin esrikliğiyle ,gönlümün kendinden geçmişliğiyle ..
Senden gelen başım üste deyip, gönlümü açıp gözümü kapattım ..
Arayan mevlasını da, belasını da bulur sözünün doğrulanmışlığında ...
Buldum sonunda seni .....
Lütuf mu, ödül mü, diyet mi, ceza mı olduğunu ....
Hala ama hala hiç anlayıp, bilememişliğimle baş tacım yapıp ...
Aşkının yelinde savrulup, hasretin alavlerinde yandım,tüttüm ...
Leyliliklerde ömür tükettim, gün eskittim .....
Gerçeğinde çilem olsan da, düşlerimde sultanımdın ....
Bitmeyen ömür öykümün, gönlümün sırça sarayının ...
Efkarımın, sevincimin kaynağısın ...
Dudağımda tüten cigara, aklımın çetrefili, efkarımın nedeni ..
Sevincimin odağısın ...
Gel zaman-git zaman hayat denen bu hengamede ömür eskittim, ömür uğruna ...
Şimdi bunca zamanın ardından ...
Ne senli,nede sensiz olamamışlığımla
Ömür ve gönül imbiğimden süzülmüşlükle ....
Hala vazgeçemeyişim ve unutamamışlığımla, seni ....
Tüm içtenliğimle diyorum ki ...
El aleme gamsan,gadaysan, belaysan bile ..
Bana, gönlümün sevda çiçeği ...
Gözümü alamadığım maral ...
Bakmalara doyamadığım, koklamaya kıyamadığım ...
Gönül gözümün, kuzgun güzelliği ,,,,,
Ömrümün aşk külünde var kıldığım ...
Efsaneler sultanı, Zümrüd-ü Ankamsın ...
Zümrüd-ü Ankam ...

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

04 / 01 / 2014

Saat ;10_41

ÇAĞLARDAN, ÇAĞLARA ....

Kahır, azap ve iflah etmez kör sancılarsa sana kalan miras ...
Alın terinin, göz nurunun, emeğinin ödülü ..
Ekmeğin çalınmalara yeltenen zebanilerce talan edilmişse ..
Kursağındaki sevince, yüreğindeki umuda, gözlerindeki tebessüme ..
Göz dikmiş,el uzatılmış, diş bilenmişse ..
Daha çığlığın aleme düşmeden ..
Senin nasibin haramilerce çalınmış,yarınların karartılmış ..
Sırtına dert, gam, borç ve zulüm yüklenmişse ..
Dar edilmeye yeminliliklerde dünya alem sana azap cenderesi ..
Yangın yeri kılınmışsa ..
İçin kan ağlarken riya ve mış gibiliklerde ..
Zoraki gülüş ve sırıtışlara tutsak san ..
Bil ki, ayıbı, utancı ve kiri ..
Sana bunu reva gören azman ucubeler de ve bunu kader diye ..
Boynuna lanet halkası yapıp geçirenlerdedir ..
Üreten sen iken, çalanlarca cebren ve hileyle göz ve el konulmuşsa ekmeğine, aşına ve özgürlüğüne ..
Sokakların çaresizliği, karanlığı ve iliklere işleyen azap ayazı ..
Reva görülmüş ve kezzap olup zorla içirilerek ..
İçin - dışın illete, ruhun karanlığa, gönlün mutsuzluğa mahkum edilmişse ..
Sen yinede ve inadına, varoluş kavgasına koyulup ..
Yaşama sevincine, sevgiye, umuda, onura ve hürriyete sevdalıysan ..
Ruhunun burçları ....
El değmemiş kardelen aklığında sancaklarla, donanmışsa ..!
Korkunun, ecele faydası yokluğunun bilinciyle ..
Kara gecede yıldızları ve umudu yorgan yapmalara yeminliysen ..
Kazanan sen, yitiren o, namertler ve haramiler tayfası dır ....!
Gelincikler misali salınırken, hayatın bağrında ..
Biçilip, derilirken gonca ömründe, ekinler gibi ...
Tarih senin öykünü de ..
Çakalların ve leş kargalarının, vampir sürülerinin de öyküsünü yazacaktır ..
Unutma ki ..
Güneşin, balçıkla sıvanamayışı gerçeği gibi ..
Karartılamaz, onurlu ömrünün o, ışıltılı öyküsü ..
Saplanır bağrına, zamanın ve tarihin ..
Sevginin, onurun, özgürlüğün..
Emek-ekmek ve hürriyet kavgasının, onur abidesi gümüş hançeri olarak ..
Ve, o gün bil ki ..
O nurlu, şafakların kızıl güne belenir, tepeden, tırnağa ....!
Sen anı anda yaşayıp, görüp - duyamasanda ......
Sınıf mücadelelerinin onur tarihinde, şanlı sayfasında, yerini alıp ..
Dillere dolanan Özgürlük ve Barış türkülerinde ..
İsmin yad edilip, önderliğin şanla anlatılacak ..
Öykün kuşaklardan, kuşaklara ..
Dudaklardan, kalplere yayılarak ..
Dilden dile ..
Ömürden ömür ..
Yer kürenin atlasında ...
Ülkeden ülkeye dolaşacaktır, sınır tanımazlığıyla ..
Çağıldayan su duruluğunda ağartacaktır, evreni ve ömürleri ..
Hürriyete aşkın, hürriyet için kavgan ...
Hürriyete yeminin ve..
Hürriyet uğruna yiğitlikle ölüp, ölüp dirilişinle ...!
Hürriyet ve halk için ölmenin, o tarifsiz onur öyküsü ..
Ömrünün şahikalığında, çağları süsleyip, aydınlatarak
Sönmeyen meşaleliğinde, devredilecek ..
Çağlardan, çağlara miras kalacaktır ....!
Çağlardan, çağlara miras kalacaktır ....!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

10/01/2017

Saat; 02_11

ARDIN SIRA ....,

Beceremedik sevmeleri, yürütemedik aşkı ..
Kör dövüşlerde, bunalım girdaplarında yitirdik ..
Değerleri, güzellikleri ve mutluluğu ..
Kavga yerine, keşfe koyulsaydık ..
Eminim ki, olmazdı tüm bu yaşananlar ..
Güven denen gemimiz, su almaz,
Öfke ve hırçınlıklar kayasındaki fırtınada, darma - dağın olup ... Parçalanmazdı, aşka yelken açan, yürek gemilerimiz ..
Kuşku, korku ve karabasanlarda boğulmazdı....
Mutluluğa ilişkin duygularımız ..!
Boz bulanık kaosların bizi , oradan-oraya sürüp-savurmuşluğunda ...
Ardınsıra anladım, vakitlerin geç ve olanakların ..
Birlikteliğe ve aşka dair ümitlerin, tükenmişliğinde ...
Sevmek, Kaf dağının ardındaki bilinmezlik ..
Mutluluk, ardı sıra koşulup ..
Hiç erişilemeyen o, gümişi güzel kuş olmazdı ..
Masada, korkularla yanıp-tükenen, mum eskileri..
Ya da , yarısı içilmiş sigara izmaritleri ...
Oda da, perdelere sinen düş kırıklıkları birikmezdi ..
Karabasanlara yenilen ömürlerden, yürek yakan öyküler kalmazdı, geriye ..
Keşkelerin, acabaların, kör pişmanlıkların, vesveselerin ...
Kaosların çemberinde tükenmezdi ..
Aşk yenilgiyi içmezdi, yalanların, nefretlerin,kuşkuların
Harislikle dolup - taşan egoların, kinin çarmıhında ..
Ardın sıra, gömüldüğüm hicran denizlerinde ..
Önlenemez sona itilişimizin, incir çekirdeğini bile doldurmayan ..
Eften-püften üretilen, gereksiz ve yanıltıcı hataların ...
Kırık-dökük kalıntılarını izleyip, dermeye çalıştıkça ..
Mutluluk denen kuşun, avuçlarımızdan ve ömrümüzden ...
Nasıl da, hoyratça ve bencillikler de üst üste yapılan hatalarla ..
Bizlerce, nasılda zorla kovalanarak , uçurulup,kaçırılışını gördükçe ..
Nafileliğin ve pişmanlığın çarkında, un ufak olarak ..
Görüyor ve kahroluyorum ...
Bir korku filmini izlemenin ürperticiliğin den de derin ..
Kabus titremelerinde boğularak ..
Hayata, günlere, evrene pişmanlıklarla haykırarak ..
Boğuluyorum kör karanlıkların acımasızca yutan, lanet şalın da ..
Elle tutulur hiç bir yanımızın olmamışlığını görmek ve birebir bilmek ..
Kahır ve azap kuyularında debelendiriyor ...
Kör-kütük kabus sarhoşluklarında,geçerek kendimden ..
Kendi cehennem ateşimde yakıyorum, kendimi ..
Ne o aşktan, ne o yaşanmışlıktan ..
Ne de, pişmanlıklardan eser kalmamışlığında ..
Aynaların derinliğinde yutulan, zaman ve ömür hengamesinde ..
Yanıyor, yanıyorum kerelerce, kendi cehennem ateşimde ...
Ardın sıra, kabuslarda ölüp, ölüp dirilmelerin keşmekeşinde ..
Ve, yutan kör pişmanlığın da ...
Külümün,dumanımın,esameminkalmamışlığında ..
Ardın sıra, ardın sıra ...!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

11/01/2017

Saat:01_49

DESTANINI YAZMAK ...!

Biliyorum adım gibi,
Mutlaka, hiç kolay olmayacak, unutmak, yok saymak .
Yaralarını sarmak ve hayata tutunmak ..
Onca yalan-dolan, iftira, kabus, korku içinde ..
Yüreğinin sesini dinlemeye çalışıp ..
Gemiyi ilk terk eden korkak fareliğin utancın da yutulma dan ...
Yitirmeden umudunu ve yaşama sevincini ..
Gerçeğin ve doğrunun ardından gitmek ...
Her gün vicdanınıza saldırılır, belleğiniz, ruhunuz talan edilirken ..
Sağ duyunun ipine sarılmayı, sürdürmek ..
İnançla, hak bildiğini savunup ..
Üstüne, üstüne yağan sevgisizlik, kin, nefret ve intikam kışkırtmalarında ..
Yoğun bombardımanlı, beyin yıkama saldırılarına maruz iken ..
İnanç ve kararlılık...
Hatta, inatla, ayağını direyip, onurla ve bilinçli davranmak ....
Ve .....
Sonuna dek tavizsiz kararlılıkla,nice yolundan dönenlerin aksine .
Değil dönmek yolundan, üstüne, üstüne gitmek ve karanlığa karşı durup ..
Zorbalığa göğüs gerip, onursuzluğa baş eğmemek ..
İğneyle kuyu kazmacasına ...
İnsanlığın gereğini, azmin zaferiyle taçlandırıp ..
Onurun ve hürriyetin, insanlığın destanını yazmak ... !
Destanını yazmak ....!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

11/01/2017

Saat;11_11

TAKSİM ........,

Aşk yağınca başlarına, meşke boyanan ömürleriyle ....
Coşkuyla geçince kendinden, dillendi ruhları ...
Duyumsamışlığın durgunluğuyla ...
Derinden, derine ....
'' - Haydi, bir taksim yapalım . '', Dediler ....
Bayram çocukları misali sevince bürünmüşlükle .....
Sözcüklerin, dudaklarından, fısıltılarla dökülüp ....
Geceye ve asumana ...
Ummanların aşk gelip,sazların yellerle salım salım salınıp ...
Semaha durmuşluğunda ..
Taksimlerin ruha nakşolmuşluğuyla kendilerinden geçmişlikle ..!
Kimileri, iştahla ve coşkuyla vurdular kendilerini, yollara ..
Zamanın ve mucizelerin onlara kucak açmışlığıyla ..
Kimiyse ....
Keman, ney, kanun ve tambur sesleri ..
Ezgilerin tınılarıyla , geçtiler taksimlerle kendilerinden ..
Kimisi Taksimi ,İstanbulun semti görüp ,ömürlerine bezemişlikleriyle ..
Kimisi ise, müziğin insanları sarıp, sarmalayan güzelliği ve mucizesiyle ...
Esrikliklerin ve gönül hoşluklarının hayatları süslemişliğiyle ...!
Taksim, kimine göre çağların ve kültürlerin harmanıyla ..
Sarılıp,sarmalanmışlığında ..
Asırlardır Yedi tepeli kentin bağrında ve orta yerinde ..
Salına, salına arz-ı endam etmişliğiyle tarih kokan bir kent güzelliğidir !
O, Taksimle ...
Ömürlerini yollara ...
Duygularını, tele, nefese, Tar'a, Kudüm'e, Zil'e ve Şal'a, Raks'a, vurmaktı .
Usülünce, geçerek kendilerinden aşk-ı meşkle ....
Taksim, kime ne ifade ediyor ve kendilerince ne yaşatıp ..
Nasıl sarıp-sarmalıyorsa ...
Öylece duyduklarınce ve duygularınca ...
Duyup, anlayıp, bilip-becerdiklerince ...
Kendilerince İcra-i sanat eylediler ...!
İcra-i sanat eylediler ..!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

10 / 01 / 2017

Saat;03_20

RUHUNA SİNMİŞLİĞİYLE ....!

Ömrüme, gönlüme, gözlerime, yüzüme sinmişliğiyle ...
Elem dolaşır, önüm -ardım sıra ...
Köşe-bucak benimle gezinip ...
Beni zamana, geceye,hayata ,ana ve o, mekana kazımacasına ..
Kentin hüzünlerinin sindiği karanlık gecelere ...
Kah dolup, kah boşalarak ömürler de ömürler taşıyanlarla ..
Oradan, oraya sürülüp, savrulmuşluğuyla ...
Yağmurların bile yıkayamadığı kirli ve yorgun kentin ..
Adeta, yaka-paça dağılıp ....
Kendini, hayatın ve zamanın akışına teslim etmişliğinde ...
Kahırlar, bilinmezlikler, sevinç ve kederler devredilir ..
Ömürlerden, bedenlerden, günlerden kente ..
Kah gül kokularına, kah egzoz gazına ve dumanına ..
Kah, kesif sidik kokularına belenerek ....
Havaya yayılan yaşanmışlığın kaosların da ..
Ben, tüm çilekeşlerin ve kahır kuşlarının, kaldırım serçelerinin ...
Kanadı kırık serçelerin duygularını izlerini taşıyıp,
Ruhlarında ve ömürlerinde paylaştıklarını bünyemde taşımışlığımla ..
Sona ve donakalan kırlangıçların telaşı ve aceleciliğiyle ..
Uçarak, yada tellere,saçaklara ve ağlayan -gülen yüreklere mesken olan ..
Yılların izleriyle dolup-taşan çatılara ..
Gözyaşlarım karışarak geceye ve yağmurlara ..
Islak,ıslak tüketmişliğimle geceyi,zamanı ve ömrümü ....
Elem dolaşır, elem benimle ...
Islak, ıslak bakışlarla donanan ...
Hüzün dolu bakışlarımla delik deşik olan ....!
Bu, kahırlar mabedi, yorgun kentin ...
İçine işleyip, ruhuna sinmişliğiyle ...!
Ruhuna sinmişliğiyle ...!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

11 / 01 / 2017

Saat ;15_00

RUHUN, AZAPLARA BELENİR !

Ruhum, kanatları kopartılmış sinekler gibiydi ...
Çaresizliğin ve körü körüne ölümü içişin girdabında ..
Vozultularla bezeli sesler, yardım çağrısı ve imdat çığlıkları saça, saça ...
Meçhullüğüde aşıp, ölümün derin ve ürküten karanlığına çekilerek ..
Ölümle, zamanın ve tarifsiz beden acısıın ortasında, dönenip duruyordu ..
Kurtuluşun ve geri dönüşün olmadığına bilipte ..
İşlerin yoluna girip, Karanlığın dağılacağını umarak ..
Dahası, güzelliğin sana yeniden yaşam ödülü olarak sunulacağını ummak ve sanmak ..
Nasıl tarifsiz bir azaptır ..
Bunu sonuna kadar yaşamayan zırnık anlamaz .....
Ve, tatmamışlığında bilmez bu acıyı ve çaresizliğin azabını ..
Derdinden değil, kahrından ölürsün öncelikle o, an ..
Hemde, göz göre göre ve saniylerden taşan ..
O,kahredici sona açılan tünelin kör kurşiniliğinde tadarak ..
Ölmeden ölüm acısını, ölmeden ölüm acısını ..
Zamana ve kainata yayılan ...
Ses, ses içtiğin ölüm azabının kahrediciliğini ..!
İşte o, an ...
Kendini, iyiden iyiye bitap, yorgun ve çaresiz ...
Alçakca dayatılan ölüme esarete prangalıklarda ...
Kahredilmiş bir kuşatmada, yangınlarda hissederek ...
Adeta, amansız, acımasız, azman zehirli yılanlar çukurunda ..
Ölümüne lades demenin sana yaşattığı ...
Bile,bile ve körü körüne ladese ve kavgaya koyulduğun ..
Bu ölüm dansında ..
Sadece sana dayatılan sonu yaşamışlığında ...
Can alıcıklarda bedenine hızla yayılan acısını içersin ..
Tenin yangınlara, çığlıklara, bedenin tarifsiz acılara ..
Ruhun azaplara belenir ....!
Ruhun, azaplara belenir ....!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen/Almanya

10/01/20217

Saat;01_08

Yüreğimden taşarak, göz yaşlarımda yıkana ,yıkana durulanıp ,arınarak, gönül imbiğimde demlenip, süzülerek dilime vurup, dillenen duygularımın dizelerde ete, kemiğe, söze bürünmesidir,şiir

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

09/01/2017

O, BİLİNMEZ ALEME ...!

Her zaman, benimle hayat ve ateşle aramızda ..
Gözle görülmese de, 
Hissedip, bildiğim bir ıraklık, bazı nesneler ....
Yalanlar, gölgeler, sırlar var ..
Yüzümdeki bir cenin zarıyla
Ve,özümdeki peçeyle, sırlara gömülü halimle ..
Maskelerin ardına tutsak hayatın, biçare bekçisiyim ..
Ateş, çok şeyi, hatta beni de yakar ..
Lakin;
Sır denilen o, peçeyi ve ardındakileri yakamayabilir her zaman ..!
An,olur ki..
İnsan, yangınla, kül olup gitse bu alemden,ölümün ülkesine ..!
Sır perdesi ve maske ardında ki...
Öz gerçeğini ve sırrını da götürür, beraberinde ..
Yani,hasılı ..
Bilinmezliğiyle gider, o bilinmez aleme..
O, bilinmez aleme ...

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Frıedrichshafen / Almanya

24/05/2016

Saat;02_25

GÖZLERİN SIĞINAĞIMDIR, SIĞINAĞIM .....

Sözcükler dizilir, boğazıma ...
Görünmez bir elin, gırtlağımı sıkmışlığında ..
Kan-ter içinde kalmacasına, debelenerek ...
Kurtulmalara çalışırım, bu kaos ve korku sarmalından
Sessizliğin uçurumlarına düşmemek için ..
Pürtelaşlıklarda, can havliyle tutunmaya çalışırım o an
Önüme ne gelir, elim neye ererse ..
Ama, emeklerim, çabalarım boşuna gider, her keresinde ..
Nafile uğraşların ve ağır yenilgilerin bedbahtlığında ..
Kabus çığlıklarıyla bölünüp, darmadağın olan uykularım gibi ...
Un-ufak olurum, yerle yeksanlıklarda ..
Tutmaya çalıştığım dalların, güvendiğim dağların ıraklığında ..
Mecalsiz kalırım, mecalsiz, her keresinde ..
Bu girdaplardan kurtulup, sıyrılmalarda boğuşmaktan .
Dur-durak bilmeksizin..
Düşer, düşer, düşerim ..
Dipsiz uçurumların, o vahşi ve ürküten karanlığına ...
Alabora olan sandallar, depremlerde yıkılan binalar gibi ..
Ne elle tutulur, ne işe yarar bir yanım kalmamacasına
Kulağımda uğultular, içimde fırtınalar patlamışlığında .
Ben yarım-yamalak bile, sayılmamacasına ..
Hatta bir işe yaramamacasına...
Ağır mı ağır hasarlarda, telefliklerde yiterim ..
Taki, gözlerin belirinceye dek ..
Göz, gözü görmemecesine çoğalan, toz- dumanlıklarda ..
Derin bir soluk alırım, her nasıl becermişsem ?
Dudaklarımın, korku dolu seyirmeleri ..
Susuzluğa kesmişlikteki çatlakları, bedenimdeki yara -bereler ..
İçin, için kanamalarım yavaş, yavaşta olsa diner, durur
Gırtlağımda ki el, kulaklarımdaki uğultu, yok olur ..
Adeta, deniz kokularının ferahlığı sarar ...
Kuruyan dilimde-damağımdaki ıslaklık, çoğalır ..
Bir, bir belirir hayat emareleri ...
Alnıma konan el, siler şefkatle ...
Kabusun izleri, tuza kesen terleri ..
Fısıltıya karışan öpücükler, kondukça dudaklarıma ..
Üzerimdeki ölü toprağı sıyrılır adeta ve tüy kadar hafif hissederim ..
O an kendimi ...
Bilirim ki, güvenilir elde, kuytu ve fırtınalardan ırak limandayım ..
Sığınağım gözlerin çoğalır, gözlerimde ..
Bağışlar bana tüm güzellikleri ..
Adeta, ecelle pençeleşmenin tarifsiz kabuslarından kurtarmışlığıyla .
Bir fısıltı çoğalır,
''-Sevgi en iyi, ilaçtır .
Aşk budur, panzehiridir kötülüklerin ve korkunun . '', diyerek ..
En munis ses tonuyla, beni çeker-çıkartır kabus girdaplarından ..
Sığınağım, limanım, hayat tutanağım, gözlerin ..
En bonkör haliyle bağışlar bana ...
Sevmelerin-sevilmelerin, aşkın lütfunu, kerametini, armağanını
İşte ..
Hızırım olur, koşar yelken kürek, şifa, şifa çoğalarak..
Yarama merhem, yüreğime can olur..
Dahası, hayattan bağlarımın kopmasına ramak kalmışlığında..
Bakış, bakış sevgi, sevgi sarar-sarmalar, yetişir imdadıma ..
Can simidim, sığınağım gözlerin ...
O zaman, şu vurgun artığı yorgun ömrümün, en zor anında..
Yine, yeniden ve bir kez daha, anlarım ki ..
Sen ve sevgiyle dolu bakışlarının süslediği gözlerin ..
Varım-yoğum, her şeyim, hayat iksirim..
Bedbahtlığımın, hayata küskünlüğümün ..
Umutsuzluk ve mutsuzluk zehirlenmelerimin panzehiri
Yaşama sevinci bahşeden, birer sevgi pınarıdır ..
Hayatı ve tarifsiz sevinçleri sunan o, ahu bakışlı ..
Canıma, can katan gözlerin sığınağımdır, sığınağım ....!
Canıma, can katan gözlerin sığınağımdır, sığınağım ....!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Altınoluk / EDREMİT

04 / 01 / 2015