Ruhun çerağı söner, ufku kararırsa, gönül hazzı unutur, yürek bedbahtlıklarda pürmelal olur ...
Bu 'da, ömrün mutsuzluğa belenmesine kapı aralar, zemin hazırlar.!
KARDELEN ÖMÜRLER
GECENİN RENGİNİN, ALACA KARANLIĞA KESMİŞLİĞİNDE ......! Gözün, gözü görmemecesine sislerle, kurşundan da ağır gri bulutların, kasvet, kasv...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder