Hep içimizin, içimize sığmadığı ..
Gönlümüzü, ruhumuzu, dilimizi görünmez bir elin dürttüğü anlar vardır hani' ya ...
Öylesi anlar da, deriz ki ..
'' -Dilimin ucuna geldi de, söyleyemedim ! ''
İşte o, söyleyemediklerimizdir bizi lal kılan ve esir eden ..
Ah bir olanak olabilse de, toplayıp ...
Uç, uca ekleyebilsek söyleyemediklerimizi, yutup, içimize atarak ..
Dilimize mühürler vurup, yok saydığımız, ya da ötelediğimiz söyleyemediklerimizi ..
Ekvatora kuşak, ahirete yol, semaya merdiven ..
Hatta, Babil'in asma bahçelerindeki asma ve sarmaşıklardan da, uzun halleriyle ..
Ya da o masallardaki, sihirli fasulyeliğiyle devasa mı, devasa halli ...
Göğe uzanıveren, büyülü ip olup çıkardı, emin olun ki…!
Gelin, görün ki, hayatın bize, keçinin ot yemediği yerden, ot yedirip ..
Saka kuşunun, su içmediği gözelerden, su içirip ...
Bülbülün, şakımadığı yerde, tünetmişliğinde ...
İçimize attığımız nice sözcüklerin, yok olmuşluğunda ...
Saklıdır, ömrümüzün ve hayatın gizleri…
Böyleliklerde, kimi an beladan-gadadan ırak olmaları başarabilsek de ..
Çoklukla, haklarımızın bile gaspına sus-pusluklarda, tepkisiz ve dilsiz kalarak ..
Yenilmişliğin ve makusluğun boyunduruğunu, takıveririz ..
Ondandır ki, söyleyemediklerimizde, saklıdır ömrümüz…
Ömrümüzün zulalarında ve hayatın kuytusunda saklıdır, söyleyemediklerimiz ..
Un ufak olup giderken, ömürler ..
Bazen o, son solukta yeniden dile düşer,akla gelirler ..
O söyleyemeyip, içimize attığımız, yalayıp-yuttuğumuz...
Dememiş, denilmemiş saydığımız, ömrümüzden izler saklı, sözler ..!
Ömrümüzden izler saklı, sözler !
Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ/ İSYANİ
Immenstaad / Almanya
21 / 09 / 2017
Saat ; 00_11
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder