BATAN GÜNEŞ VE BAŞLAYAN HER GECEYLE ....

Buna, ister vurgunluk, ister kara sevda ..
İster, insanı yutan tutku girdaplarının, çekim gücü ..
Ya'da ...
Ne bileyim, istersen de..
Sıkı bir Müptelalık ,divanelik ....
Adını, her ne koyarsan, koy ..
Seni, var etmek ..
Çıktığın, dönüşsüz yolculuklarda, yitip ..
Yokluklar dehlizinde, sırra kadem basmalarına inat ...
Batan güneş ve başlayan her geceyle ..
Çoğaltış, çoğaltış sendeliklerin o, tarifsiz deminde, kaybolarak ..
Gözlerime, geceye, semanın lacivert atlasına ...
Düşlerime göz yaşı duruluğunda ve renklerin albenisinde ..
Yeniden ve bir daha, bir daha, seni çizmek ...
Elle tutulur, gözle görülür.....
İnsanı, kendinden geçirmecesine ayan-bayan kokusunda sarhoşluklarda, meftun olunur hale getirmecesine ..
Seni Zümrüd-ü Ankalıklarda ömrümde ve gönlümde, var kılmak ..
Öyle kolay, sudan ucuz numara yada halüsülasyonlarda debelenmek ...
Seraplara dalmak sa, hiç mi hiç değil ...! ..
Tam aksine ..
Ta içimde ve inadına yaşayıp, duyumsayarak ..
Sese-soluğa, ete-kemiğe, bedene büründürmek ..
Tutku ve vurgunluk ötesi, sevdalılıklarda ..
Bendeki seni, bir bir derleyerek, inançla birleştirip ..
Aşkla yapıştırıp ..
Ruhumdan, ruh yaratarak, sana vermek ..
Hatta, değil sadece, delirmeyi ..
Ölmeyi göze almacasına ,başarmak için, canını-dişine takarak ..
Canda, can kılmaktır ...
Ona uzanan yolun, ilk adımıysa ..
Seni çizmektir, çizmek ..
Göz bebeklerime, hayatın, granit duvarlarına ....
Sensizliklerde, dibe vurup ...
Adeta, ayyaşlıkta bana, nal toplatmacasına ...
Kendinden geçen, şu şehrin, bağrına ..
Kanırta, kanırta seni nakşetmecesine ..
Seni çizebilmektir ..
İşte böyleliğimde, var etmişliğimle ..
Olursuzu olura, düş ötesini, mucizeye çevirmecesine ..
Seni var edip, yaşatmacasına ..
Sevdaların ve tutkuların, erişilmez ecesi kılmacasına ..
Gözlerime çiziyorum, gözlerime, sevda, sevda ..
Batan güneş ve başlayan her geceyle ....!
Batan güneş ve başlayan her geceyle ....!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

02 / 02 / 2017

Saat ; 00_ 59

SİCİM GİBİ ....,

Dök deme bana, içini ...
Dökemem ki ...
Dökmeye kalksam içimi ..
Hıçkırıklarla boğulup kalmacasına ..
İki, gözüm, iki çeşmelikte ...
Dökülür göz yaşlarım, sicim gibi ...!
Dökülür göz yaşlarım, sicim gibi ...!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

27/01/2017

Saat; 22_35

GAMLARI, BEN BEKLERİM ...!

Ay'ı, gece ....
Geceyi, ay ..
Karı,dağ ...
Dağı, kar ..
Beni, gam ..
Gamları, ben beklerim ...!
Gamları, ben beklerim ...!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Altınoluk / EDREMİT 

14 / 12 / 2015 

Saat ; 23_43

BAHTI ŞEN...

Bahtı şendi, adı, 
Oysa, sanki adına inat ...
Hiç mi, hiç gülmemişti, bahtı ..
İçi, dışı ..
Tepeden, tırnağa, hicrandı ...!
Tezatlık bu' ya ..
Bahtı şendi, adı..!
Bahtı Şen....!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen /Almanya

31/01/2017

Saat: 04_35

SUSKUNLUĞUMDA SAKLIDIR ....,

Yaşamın kah uçurumlardan yuvarlanıldığı,
Kah, dorukların enginliğinde gezildiği ..
An gelip mutluluktan kelebeklercesine uçulup ..
An gelip burnumuzun üstüne sert çakılışlarla ..
Acıların ve kahırların dibini görerek ..
Elem kirmanında, ömürler eğirildiği ..
Böyleliklerde de değil sade nutkun ..
Aklında tutulduğu hallerinin yaşanmışlığın da ..
At izinin, it izine karışıp, külün dumanda, dumanın naçarlıklarda ..
Beyhudeliklerde ve tarifsiz elemler de
Koyu kederlere belenen ..
Kör pişmanlık ve keşkeler de sürülüp-savrulduğu anları vardır ..
Bu insana ve hayata dair gerçeğin aklı karalılığında ..
Diğerleri gibi bende aciz hallerim ve hatalara açık insanlığımla ..
Kendi yanlışlarım da boğulup,azapların sancısında kıvranırım ..
Tüm bunların ömrümü ilmek, ilmek dokumuşluğunda
Söze,ete kemiğe bürünmez bazı hallerim ..
Düğümlenir boğazıma edeceğim tüm sözcüklerim ..
Kah onlar beni yutar..
Kah ben yutulurum onların sığ derinliğinde ..
İşte tamda böylesi an ve hallerim de
Suskunluğumda saklıdır ..
Yüreğimin, ruhumun derininde yatanlar ve gerçeğim ..
İç içe geçer ağlamalarla-göz yaşlarım ..
Yere bakarım, yer demir ..
Göğe bakarım, gök bakır ..
Yutkunur susar,sükut okyanusuna dalar giderim ....
Ben bende, gerçeğim suskunluğumda saklıdır ..
Suskunluğumda saklanır ..!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

31/01/2017

Saat;17_35

YİĞİTÇE, TOPRAĞA DÜŞER, BEDENİM ..!

Mayamız böyle çalındı, dölümüz mertliklerde, 

Onurla ekildi bereketli ve haysiyetli bedenlere, inanmışlığımızla ..

İnsanlıkta kursağımıza anamızın ak sütü, babamızın helal lokması düştü ...!

Kirlenmedi değerlerimiz, ellerimiz, yüreklerimiz diye, kıvançlar duyarak ..

Böyle gördük, eğitilip, öğretilip, terbiye edildik ..

Suyumuz dürüstlük te, ahlakta, erdemde verildi ..

Çeliğimiz, tevazuda, hoş görüde, paydaşlıkta ..

Sevgileri bölüşerek çoğaltmakta, dövülüp, derildi ..

Hamlığımız, kemal ateşlerinde canlandı ...

Harama uçkur çözmedik, namusa el-dil uzatmadık ..

Kem gözle bakmayı, sokmadık lugatımızla ..

Seceremizin ve dünümüzün yazıldığı ..

Onur sayfalarıyla birlenen defter-i kebirimize, diye ..

Tir tir titreyerek büyüdük ...

Özendik,kaçınmaya kem sözden, riyadan, nefret, garez ve kinden ..

Konu-komşunun tavuğuna kiş...

Beygirine, çüş, demeden yetiştirildik ..!

Odunluğumuzdan değil ...

Ondandır, kalem gibiliğimiz ..

Delikli demir ve para denen o illet, metelik icad olalı   ..

Helale haram ...

Süte, su katılalı ..

İnsanın mosturası, dünyanın çivisi ..

Heleki de, insanlığın piçi çıkalı ..

Yere-göğe sığamayışımız ..

Kah, volkan olup patlayışımız ..

Kah,derya-deniz olup kabarışımız ..

Hayınlığın, kalleşliğin ..

Onun-bunun çocukluğunun ve karaktersizliğin ..

Elmaya işleyen kurt misali....

Toplumu,insanı ve insanlığı ...

İçin, için sinsice kemirip, tüketmişinde  ..

Üstelik ..

Suyun çürüyüp, tuzun kokmuşluğunda ..

Yaşanan. bunca rezaletten duyduğumuz ..

O, derin ve tarifsiz utançla ..

Çekiliyor kanımız, buz kesip, donakalıyor, yüreğimiz ..

Hiçte, hak etmediğimiz, utanç ve alın kiri ..

Bilesin ki, meftimize sebebtir ..

Düşeli, insanlık kubura, namus dile, ahlak bedestene ..

Sıkışalı vicdan ile cüzdan arasına insan onuru ve yüreği ..

Sinedeki kafesinde, kan ağlaması ondandır, yüreklerimizin ..!

Gün, kurdun sevdiği, bulanıklıklara gark olmuş ..

Meydan ...

Dört madrabaza, üç kahpe evladına, iki dümbüğe , haramiyle, deyyusa kalmış

Eren hastalanınca, keçiler evliya çelebiliğe soyunalı ..

İpe, işemeyi beceremeyenlerin  ..

İnsanlıktan dem vurup, ahkam kesme soytarılığına  soyunmuşluğunda ..

Yorgun düşer ruhum, mecalsizliklerde daralır, gönlüm ..

Afakanların, basmışlığında ..

Buz keser yüreğim ....

Donakalır, gecenin ayazında... 

Umutlarım, sevinçlerim, düşlerim , gülüşlerim ...!

İşte o, an kahrımdan ölmelerde ..

Yerin, yedi kat dibine, girmecesine  ..

Ölesim gelir....

Mundar etmemek için, onuru ve ömrü ..!

Şerefsiz ve hayasızca sürünmeye ..

Kandırılıp, koyun edilmeye ..

Biatta sefilliği, kader saymaya bir değil, binlerce  kez, HAYIR diyerek

Erdemin o muhteşem sancağını dikerek, insanlığın burcuna ...!

Haykırarak, HAYIR diyerek çığlık, çığlığa ..

Namusumuzla vuruşarak, içerek ölüm, şerbetini ...

Gözümüzü kırpmadan yürüyerek ....

Hainin, karanlığın, hayanın,yılanın,çiyanın ve kalleşin üstüne ..

Sade, dilimizde değil ..

Yüreklerden kopup gelmecesine, HAYIR diyerek ..

Yürürüz, KORKUNUN VE KARANLIĞIN KRALLIĞININ ...

KATİL ,TETİKÇİ TAYFASININ, ÇETELERİNİN..

MAŞA VE PİYONLARININ ÜSTÜNE, ÜSTÜNE ..

HAYIR'larımızın birleşe birleşe AZAMET VE HAŞMET OKYANUSU olup çıkmışlığında ...

Meydan, meydan, sokak, sokak, fabrika, fabrika ..

Tarla da, bağ da , balkonlarda,  tezgah, tezgah çarşı - pazar da çoğalarak ..

Hayatın, her alanın da ...

Katillerin yüreğine, korku salmışlığımızda ..

En inançlı ve kararlı seslerimizle  ..

HAYIR, nidalarımız yükselirken, gök yüzüne ..

Demokrasi neferliğini, şerefini yüceltmişliğimizle ..

Bilerek ..

Korkunun ecele faydası olmadığını ..

Siper ederek göğsümüzü tüm namussuz çetelere ...!

Zamansız ve apansız, vurgun yemelerde ....

Gerektiğinde, hoş geldin diyerek, şerefle ölüme ..

HAYIR' da, HAYIR VARDIR ..

HAYIR GELSİN İŞİMİZE,AŞIMIZA VE BAŞIMIZA DİYE ..

Önce selam ardından HAYIR DERİZ, HAYIR ...

YÜREKLİCE ......

Ölümü, düğün-dernek bilmişliğimizle ...

Arıyla-namusuyla, onuru baş tacı kılmışlığıyla ..

HAYIR'larda ...

Yiğitçe, toprağa düşer bedenim ...!

Yiğitçe, toprağa düşer bedenim ...!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ 

Friedrichshafen /Almanya 

29/01/2017

Saat; 23_32

AYNADA BIRAKTI KENDİNİ, KADIN ..!

Taşıyarak gecenin yorgunluğunu, kirini ..
Alkol kokusuna bezenen, bedenini ..
Onu taşımaktan bezgin düşen, bacaklarını ...
Mecalsizliklerde, canını dişine takarak, son bir gayretle, sürüyerek ...
Attı kendini, metrukluğun ve silinmeyen hüznün sindiği, evine ...
Baktı, yarı ağlamaklı gözler ve perişan hallerle, aynadaki siluetine ..
Kırık-dökük bir tebessüm yansıdı, yüzünde,aynanın derinliğinde ...
Cam soğukluğunda ..!
Hüzünlerinin, aynaya düşmüşlüğünde ..
Efkar ve bezginlikle, derin, derin of çekerken ..
Süzdü son bir kez, aynada kendini, tepeden tırnağa, yeniden ..
Sonra, külçe gibi bedenini toplayarak, aynadan..
Kalktı yavaştan,yavaştan ..
Kurtardı, aynada ki yorgun bakan kadından, kendini ..
Yürüdü gitti, mide, bulantılarıyla ..
Ha kustu, ha kusacak hallerde, lavaboya ..
Bırakarak ardında ....
Yorgun bir geceden, arda kalan ..
Gecenin içinde, aynanın derinliğinde kaybolan, mutsuzluklar ecesini ...
Salladı, en okkalısından, küfürlerini ..
Kustu lavaboya, kustu içindekileri ..
Kurtulmak istercesine, kendinden ...
Bir bedende, çok kadının, tarifsiz bezginlikler çoğaltmışlığında ..
Aynanın derininde, kadınlardan birinin ..
Kederleriyle, suret, suret yitmişliğinde ..
Aynada bıraktı kendini, kadın ....!
Kendi deyimiyle ..
Yılların ve ömrünün ..
Telefliklerde, bok yoluna gitmişliğinde ..!
Arda kalanının, hala lavaboya içindekileri ve kendini kusmuşluğunda..
Genirti, hıçkırık ve küfürlerin oda da ve gecede uçuşmuşluğunda ..
Lanetler yağdırıyordu kadın, hayata ve kendine hala ..!
Aynada bıraktı kendini, kadın ....!
Aynada bıraktı kendini, kadın ....! 

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

29/01/2017

Saat:05 _39

YAĞMUR BİLE YIKAYAMADI, HÜZNÜMÜ ..!

Öyle yoğundu ki duygularım ..
Boz bulanık sel-suluğunda, boğuldum ..
Değil arınıp-kurtulmak ...
Yağmur bile yıkayamadı, hüznümü ..!
Ömrümün ve ruhumun, yıllara uzanan
Katmer, katmer biriken kiriyle ...
Karardı, geçti kendinden, su ..
Yağmur gibi, delişmence, salkım saçak akarken, yaşlar ..
Çoğaldıkça anı, anı ..
Dertlerimin biri biter, biri başlar ....!
Sarar kara bulutlar misali, gönlümü, ruhumu, gamlar ...
Pencere camında ben, ötesinde yağmur ..
Aramıza giren, cam soğukluğu ....!
Elemlerimi iyiden, iyiye kamçılar ...
Pişmanlıkların faydasızlığında ..
Hicranlarımda, yutulmuşluğumda ..
Vurdukça cama yağmurlar, göz, gözü görememişliklerde ..
Bakarken dışarıya, ıslanan pencereden ..
Dertlerimin, hüzünlerimin esir almışlığında ..
Ardı, arkası kesilmeyen göz yaşlarım ...
Dinmek yerine, tıpkı dışardaki yağmur gibi ..
Azarak, iyiden, iyiye ....
Yaban atlarınının, kişnemelerini andıran ..
Gök gürlemelerinin eşliğinde ..
Aşka gelip, şaha kalkar, çağıldar ..
Pencere camı misali, sırılsıklam ıslanırken yanaklarım ..
Naçarlıkla, pişmanlık ve keşkelere aralanır dudaklarım ..
Son pişmanlığın. para etmemişliğini bilmenin, yürek burukluğuyla ..
Vurur öfkem, tıpkı yağmur gibi ..
Göz yaşı, göz yaşı, dışarıya ...
Hallerimin, böylesi içler acılığında ...
Hicranımın, kat be kat çoğalmışlığında .....
Hıçkırık seline, boğulmuşluğumda ...
Yağmur bile yıkayamadı, hüznümü ....!
Yağmur bile yıkayamadı, hüznümü ....!

Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ

Friedrichshafen / Almanya

26/01/2017

Saat:16_45