YIKANIYORDUK, AY IŞIĞINDA ...!
Gecenin lacivert atlasına sardım, hüzünlerimi ...
Ay ışığı öperken, ruhumu ..
Sergen oldu deniz , hicranları mı durulamak için ..
Tüm haşmeti, cömertliği, gizemi ve albenisiyle ..
Ufku öperken kızıllık, kirpik uçlarına tüneyen yaşlarda ışıyordu ..
Parıltı, parıltı, Sema'nın kandilleri ..
Gece, hazan, elemler'im ve ben, yıkanıyorduk, ay ışığında ....!
Gece, hazan, elemler'im ve ben, yıkanıyorduk, ay ışığında ....!
Mualla SEZGÖR YASSIBAŞ/İSYANİ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder